
Drogen
In de droogruimtes langs de zijkanten werden de bollen gedroogd. Aan de buitenkant liepen arcades met bogen.
Honderd jaar geleden werden hier bollen gedroogd, ingepakt en naar de hele wereld verstuurd. Het gebouw moest laten zien hoe goed het bedrijf ervoor stond. Het werd zo duur dat het bedrijf er failliet aan ging. Het gebouw bleef.

Baron A.J.E. van Ittersum van Huis te Bijweg richt de Maatschappij voor Bloembollencultuur op. Zijn buurman Barnaart wordt mededirecteur.
Het bedrijf gaat failliet. In 1902 begint het opnieuw, als The General Bulb Company.
Na nieuwe geldproblemen gaat het verder als N.V. Hollandsche Cultuur Maatschappij te Bennebroek.
Architect Jouke Zietsma krijgt de opdracht. Het gebouw moet laten zien hoe modern en welvarend het bedrijf is.
In september 1925 tekent Zietsma de voorgevel in Amsterdam. Het is dezelfde tekening die je bovenaan deze pagina ziet.
Zietsma ontwerpt de bakstenen muur rond het terrein. De symmetrische tuin hoort bij het ontwerp en werkt als reclame voor het bollenbedrijf.
De Bulb is af. Een tijd lang is het het grootste gebouw van Heemstede, tot Hageveld wordt gebouwd.
De bouw heeft zoveel gekost dat de Hollandsche Cultuur Maatschappij failliet gaat. De Hollandsch Zweedsche Zaad Maatschappij neemt het gebouw over.
Het Bouwkundig Weekblad publiceert foto’s van het gebouw.
De directiekamer en het kantoorgedeelte boven in het middendeel worden een woning.
Er komen aanpassingen. De rechtervleugel wordt verbouwd en groter gemaakt, waardoor de symmetrie iets verloren gaat.
Op 28 april wordt de Bulb ingeschreven als rijksmonument. Het register noemt het een zeldzaam voorbeeld van deze architectuur bij een bloembollengebouw.
Het gebouw is een plek voor ondernemers, makers en design. Open minds, open spaces.
Elk deel van het gebouw had een eigen taak. Daarom bestaat het uit blokken van verschillende hoogte.

In de droogruimtes langs de zijkanten werden de bollen gedroogd. Aan de buitenkant liepen arcades met bogen.

In de vleugels naast het trappenhuis lagen de pakruimtes. Daar werden de bollen klaargemaakt voor transport.

Door brede deuren liepen rails naar buiten om de bollen af te voeren. Vanaf hier gingen ze de hele wereld over.







Waar ooit bollen lagen te drogen, werken nu ontwerpers, architecten, modemerken en makers. Het gebouw is gebleven wat het was: ruim, licht en gemaakt om indruk te maken.
